S’isch wieder emol so wiit,
sie isch da die wunderbari Ziit.

D’Ziit wo überall Cheerzli bränned,
und wo mir tüend Adväntsziit nänne,

i däre Ziit chunt au dä Samichlaus mit em Schmutzli uf Bsuech
mitbringe tüends en schwere Sack und es dicks Buech.

Z’erscht erfahred die chliine und au grosse Chind,
öb sie s’Jahr dure dänn au lieb gsi sind.

Nach däm grosse Herzlichlopfe
Dörfed mer uf es Säckli hoffe!

Wänn dä Chlaus mit em Schmutzli wieder gaht,
wüssed mir, dass d’Wiehnacht vor der Tüüre staht.

Mir wüssed jetzt isch Ziit zum Guetzli bache
und für d‘Wiehnacht Gschänkli mache!

Ach wie gnüss iich doch die Zit,
wänns richtig Wiehnachtsstimmig git!

So wünsch ich Eu es schöns Wiehnachtsfescht,
und fürs nöchschti Jahr numme s’Bescht.