Hej, wie gaht die Ziit so schnäll verbii,
mir chunnts vor, als obs ersch geschter isch gsii!
Doch es sind scho 365 Tääg vergange,
sit dem mir eu händ z’letscht mal törfe n empfange.
Au dasmal sind Ihr dur dä tüüfi Wald zu euis choo,
und dä schweri Sack händ Ihr au mit eu gnoo.
Ich hoffe Ihr händ für alli öpis debii,
schliessli si miir fascht immer liebi gsi!
So danket mir eu, dass Ihr euis nöd händ vergässe,
und sie nöd verlore händ, euisi Adrässe!