Es nachted scho und s schneieled,
du liebi Zyt, ganz grüüsli,
de Chlaus leit jetzt sin Mantel aa,
und bschlüsst no gschnäll sis Hüüsli.
Er holt de Schlitte us em Schopf,
spannt s Eseli gschwind aa,
und ladet d‘Säck und d Fitzen uuf,
won er für d‘Chind mues haa.
Hü Trämpeli, seid er «s isch Ziit,
de Wäg is Schtettli isch no wiit!
Miir händ hüt Abig gar vill z tue,
hü, Trämpeli, lauf artig zue!
Wie sind die Seck so dick und schwär,
wer chunnt ächt d Fitzen (Nüssli) über, wer?
De Chlaus weiss alles ganz genau,
drum, Chinder, bitte – folged au!